Domek na kółkach

Można by pomyśleć, że skoro ktoś potrafi zbudować dom, to „uczynienie mieszkalnym” vana musi być bułką z masłem, ale wcale tak nie jest. Planowanie przestrzeni mieszkalnej w busie to bardzo specyficzna (choć zabawna) sprawa, która przynajmniej dla mnie była i jest dość czasochłonna. Jeśli planujesz dom w metrach, w vanie liczysz każdy centymetr.

Naszą pierwszą zabudową było rozkładane łóżko do Citroena Berlingo. Zrobiliśmy je w 2012 roku, kiedy szykowaliśmy się na wycieczkę do Hiszpanii, a posłużyło nam również podczas kolejnych wypraw i wyjazdów na festiwale. Był to stosunkowo prosty, lecz pomysłowy system, który można było łatwo w całości złożyć do bagażnika pojazdu, a w razie potrzeby wyczarować w aucie łóżko o długości 190 cm. Łóżko było zawieszone na śrubach przednich pasów bezpieczeństwa i składało się z dwóch płyt ze sklejki, czegoś w rodzaju ławki w bagażniku oraz kilku listew. Pod łóżkiem mieściło się kilka skrzynek i kanister na wodę, a z jednej z płyt można było zrobić improwizowany stolik zewnętrzny:

Pierwszego vana kupiliśmy w 2013 roku, czyli rok później – urodził się nasz pierwszy syn, a my nie chcieliśmy rezygnować z podróżowania. Był to przepiękny transporter trzeciej generacji – T3 w wariancie Bluestar z wysokim dachem Polyroof w wyposażeniu Multivan. Wewnątrz była tylko rozkładana ławka i niezależne ogrzewanie, dlatego na pierwszą wycieczkę postanowiliśmy zrobić szafkę, która zapewniłaby nam kuchenkę gazową i bieżącą wodę:

Z czasem ta szafka okazała się zbyt mała, więc zabraliśmy się za projekt nowej, wyposażonej w duże szuflady i dodatkową przestrzeń do przechowywania. Wielką przysługę oddał mi jak zwykle tata, który narysował szafkę według moich projektów. Dzięki temu mogliśmy dopracować w komputerze różne detale, a następnie przygotować listę płyt z dokładnymi wymiarami do cięcia. W realizacji tradycyjnie pomagał brat Tomáš.

Kiedy źle serwisowany busik zawiódł nas w drodze do Hiszpanii, zdecydowaliśmy się kupić nieco nowsze auto, które będzie łatwiejsze w serwisowaniu, a jednocześnie pozwoli nam na nieco szybsze przemieszczanie się. Kupiliśmy więc nowszego o generację transportera T4 i przygotowanie szafki zaczęło się od nowa. W tym nowszym modelu jest paradoksalnie znacznie mniej miejsca (w T3 kierowca siedzi nad przednią osią, silnik jest z tyłu, więc wewnątrz jest o kilkadziesiąt centymetrów więcej przestrzeni), więc nowa szafka musiała być sprytnie przemyślana. Dodatkowo wewnątrz auto jest bardziej skomplikowane przez estetyczne plastiki, więc trzeba było ją dopasować również do kształtu samochodu.

Szafkę ponownie wykonaliśmy ze sklejki, tym razem użyliśmy laminowanej o grubości 1,2 cm. Szuflady wyposażyliśmy w blokady przed wysunięciem w trakcie jazdy (z czym w poprzednim modelu trochę walczyliśmy…), dwa kanistry służą do wody pitnej i ściekowej, użyliśmy pompy zanurzeniowej 12V. Kuchenka na butle gazowe tym razem nie zmieściła się do szafki, więc zdecydowaliśmy się użyć kuchenki na kartusze (co było pewnym krokiem w tył – wkłady nie starczają na długo, źle się je przechowuje, a jeśli nie są pełne, mają małą wydajność grzewczą).

Oprócz szafki zleciliśmy też wykonanie małego podnoszonego dachu, tzw. grzybka czyli hubdach – żeby w aucie można było na przykład wygodnie gotować. Za podnoszonym dachem udało nam się zmieścić jeszcze bagażnik dachowy i mały box, więc nawet gdy urodził się drugi syn, wciąż byliśmy w stanie spakować się do auta.

Do bagażnika busa zrobiliśmy długą wysuwaną szufladę (wcześniej woziliśmy w bagażniku skrzynki, ale szuflada jest praktyczniejsza, gdy chcesz dostać się do rzeczy w tylnej części), kupiliśmy torbę do zawieszenia na suficie i zleciliśmy uszycie praktycznego rozkładanego materaca – ławka w Multivanie czwartej generacji nie jest zbyt ergonomicznie wyprofilowana – nie śpi się na niej zbyt dobrze…

Rozkładany materac zleciliśmy uszyć na miarę w imago, podobnie jak kolejny praktyczny dodatek – zasłonki na zatrzaski. Pasują idealnie do nap, które w Multivanie T4 są fabrycznie przykręcone do obicia. Cena oryginalnych zasłonek jest dość astronomiczna, wersja z imago kosztowała nas jedną trzecią tej kwoty.

Wraz z narodzinami trzeciego syna pojawiły się kolejne problemy z przestrzenią – już przy dwójce dzieci łóżko z Multivana (ok. 150x190 cm) było dość ciasne, wzrosły też wymagania co do miejsca ze względu na ilość rzeczy, które trzeba spakować na miesięczną wyprawę. Zaczęliśmy więc rozglądać się za autem z wysokim dachem. Dzięki naszemu nadwornemu mechanikowi Jardzie udało nam się sprowadzić piękny egzemplarz Multivana z dachem z „nosem” od firmy Zillka i prace nad zabudową mogły ruszyć od nowa – tym razem chcieliśmy dostosować siedzenie przy stole tak, abyśmy zmieścili się w pięć osób, zabudować w aucie pełnowymiarową kuchenkę na butlę gazową i dodać kilka schowków. Tym razem zdecydowaliśmy się też zabudować w aucie lodówkę.

Po długim planowaniu wybrałem dość nietradycyjny koncept z kuchnią za fotelem pasażera, a na lodówkę zrobiliśmy coś w rodzaju skrzyni, która służy jednocześnie jako siedzisko przy stole. Z mojego papierowego projektu nasz tata stworzył cyfrowy rysunek, a nawet model 3D, który pozwolił nam dopracować mnóstwo detali:

Papierowe przygotowania znacznie ułatwiły też przygotowanie materiału, który daliśmy od razu dociąć na wymiar:

W porównaniu do wcześniejszych zabudów wprowadziliśmy kilka zmian – na przykład szuflady ponownie zastąpiliśmy plastikowymi skrzynkami – chcieliśmy mieć przestrzeń do przechowywania pod ławką nieco bardziej zmienną (udało nam się do niej załadować dwie składane hulajnogi dla dorosłych, rowerek biegowy i dwie skrzynki…), zmniejszyliśmy tym nieco masę przewożonego ładunku i zaoszczędziliśmy na drogich długich prowadnicach. Szafki zabezpieczyliśmy zatrzaskowymi „guzikami” kempingowymi, więc definitywnie wyeliminowaliśmy otwieranie się w trakcie jazdy. Wynik się sprawdził, poza kilkoma błędami, które mam nadzieję wyłapiemy przy następnej zabudowie 🙂

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj imago do preferowanych źródeł.