Herbaty i zioła

O historii herbaty

Możemy się tylko domyślać, jak człowiek odkrył dobroczynne działanie herbaty. Prawdopodobnie stało się to bardzo dawno temu w dalekich Chinach. Istnieją jednak dwie stare chińskie legendy, których prawdziwość jest oczywiście czysto spekulatywna.

Według pierwszej z nich pewien chiński cesarz podczas podróży gotował wodę w kociołku nad ogniem. Do naczynia „przypadkiem” wpadło kilka liści z pobliskiego krzewu herbacianego. Cesarz był zaskoczony, jak pyszny i pobudzający napój powstał dzięki temu „przypadkowi”. Druga znana historia opowiada o medytacji buddyjskiego mnicha, który zasnął w jej trakcie. Tak go to rozzłościło, że odciął sobie powieki i je odrzucił. Po pewnym czasie był zdumiony, widząc, że w miejscu, gdzie upadły jego powieki, wyrósł niezwykły krzew, którego liście odpędzały zmęczenie.

Jak więc herbata trafiła do naszych filiżanek? Najprawdopodobniej przez przypadek. Może wiatr nie przywiał nam liścia herbaty do wrzątku, ale ludzkość przez wieki zbierała niemal wszystko, co natura miała do zaoferowania. Niemniej jednak krzew herbaciany jest jedną z najstarszych uprawianych roślin. Przyrodnik Candolle stwierdził, że herbata ma co najmniej 5000 lat. Inne źródła przesuwają tę liczbę nawet do 10 000 lat.

Dobrze wiadomo, że złotą erą herbaty była chińska dynastia Tang (618–907 n.e.), podczas której napój ten pokochali literaci i uczeni. Herbata zaczęła być eksportowana do innych krajów, dzięki czemu poznała ją Japonia, Tybet, Mongolia, a nie ominęła również Rosjan czy Arabów. Do Europy trafiła w 1610 roku, a pod koniec XVII wieku była już popularnym napojem wśród arystokracji.

O tym i o wiele więcej na temat herbaty przeczytasz w: Wszystko o herbacie dla herbaciarzy