Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z dřevárnami czy larpami, pamiętaj, że posiadanie przynajmniej podstawowego kostiumu to konieczność na większości wydarzeń. Zanim zabierzesz się za strój, zastanów się, jaką rolę będziesz odgrywać w grze. Na początek polecam wykonać lub kupić kostium uniwersalny, który wykorzystasz na wielu akcjach w różnych rolach, a z czasem będziesz go ulepszać dodatkami. Dopiero gdy znajdziesz stałą grupę, z którą będziesz regularnie jeździć jako ta sama postać, skup się na jej konkretnym stroju. Jeśli tworzysz kostium samodzielnie, na start lepiej próbować szyć proste wierzchnie elementy, zamiast od razu porywać się na skomplikowane szaty i kaftany. Prosty kostium zawsze wygląda lepiej niż nieudany, skomplikowany projekt.
Najprostszym elementem, który może stanowić bazę stroju, jest warkocz (z niem. Waffenrock). To rodzaj tuniki z pierwszej połowy XIV wieku, noszonej przez wojowników na zbroję. Ma prosty krój i zakrywa znaczną część sylwetki… Warkocz możesz ozdobić znakiem na piersi, ale wybieraj ostrożnie – jeśli umieścisz na nim np. drzewo Gondoru, trudno będzie ci potem walczyć w roli orka… Inną uniwersalną opcją jest zwykła bluza lub tunika. Jeśli szyjesz samodzielnie, musisz zdobyć materiał. Unikaj sztucznych tkanin i nie próbuj oszczędzać za wszelką cenę. Wybierając bawełnę lub len, na pewno nie popełnisz błędu. Wykroje znajdziesz w internecie lub w literaturze fachowej poświęconej średniowiecznemu ubiorowi.
Jeśli chodzi o spodnie – tutaj często da się zaoszczędzić. Jeśli masz długą tunikę lub warkocz i wysokie buty, spodnie będą widoczne tylko w okolicach kolan, więc nie musisz się nimi zbytnio przejmować. Jeśli w przyszłości zdecydujesz się wzbogacić kostium o spodnie, wiedz, że uszycie dobrze leżącego modelu nie jest najłatwiejsze. Łatwiejszą opcją jest spódnica z wysokimi rozcięciami lub przeróbka posiadanych spodni (farbowanie itp.). Inną opcją jest uszycie nogawic – mają one stosunkowo prosty krój (można go znaleźć np. na stronach Wothanburku).
Wybór obuwia dla początkującego gracza jest prosty – obuwie historyczne jest dość kosztowne, więc nie pozostaje nic innego, jak wykorzystać glany, martensy lub buty trekkingowe – polecam jednak zamaskować je skórzanymi lub futrzanymi ochraniaczami. To, co zdecydowanie nie wygląda dobrze, to jasne tenisówki.
Wieczorem przy ognisku całkiem nieźle ogrzeje cię płaszcz. Nie polecam go jednak do bitwy, bo źle się w nim biega i walczy. Przy wyborze materiału myśl głównie o jego przeznaczeniu – płaszcz z grubszego dyftynu ogrzeje cię lepiej niż cienkie płótno, z drugiej strony latem będzie w nim nie do wytrzymania. Krój płaszcza jest bardzo prosty, zazwyczaj to pełne koło, trzy czwarte, pół lub ćwierć koła. Pamiętaj jednak, że nawet na płaszcz z półkoła zużyjesz mnóstwo materiału, więc inwestycja może być spora.
Na koniec kilka wskazówek, jak uzupełnić kostium:
- Całkiem efektownie wygląda kaptur z długim szpicem – według wykroju uszyje go nawet średnio wprawna osoba.
- Każdy kostium warto subtelnie uzupełnić np. wisiorkami, bransoletami, sakiewką lub ciekawym nakryciem głowy.
- W zasadzie zawsze dobrze wygląda malowanie twarzy. Jeśli jednak nie masz zdolności plastycznych, wybieraj proste wzory lub poproś o pomoc bardziej utalentowanych towarzyszy…